Bir varmış, bir yokmuş. Bir çocuk, her gece yıldızları toplayıp bir kavanoza koyuyormuş. Sabah olduğunda, kavanozdaki yıldızları gökyüzüne geri bırakıyormuş. Bir gece, bir yıldız ona, "Neden bizi topluyorsun?" diye sormuş. Çocuk, "Çünkü yıldızlar çok güzel ve onlara bakmak beni mutlu ediyor!" demiş. Yıldız, çocuğun samimiyetine hayran kalmış ve ona sihirli bir güç vermiş. Çocuk, artık yıldızları toplamak yerine, onlarla konuşup arkadaş olmuş. O günden sonra, yıldızlar hep onun en iyi arkadaşı olmuş.